POSŁANIEC ANTONIEGO

Świętych obcowanie, czyli niebiańscy pomocnicy od zadań specjalnych

Katarzyna Gorgoń ZwyczajeKultura
Świętych obcowanie, czyli niebiańscy pomocnicy od zadań specjalnych
Janowi Pawłowi II wielokrotnie zarzucano, że kanonizuje zbyt wiele osób. Kryła się jednak za tym niezwykła mądrość – ten Wikariusz Chrystusa wiedział, że światu potrzeba wstawienników, wzorców, będących inspiracją i drogowskazem, ale i pomocników, bo ludzkie życie nie jest proste. Historia pokazuje, że wiedział, co robi – wszak sam jest już wyniesiony na ołtarze, by nadal prowadzić powierzony mu przez Boga lud.

Communio sanctorum

„Obcowanie świętych” lub społeczność świętych, w które wyznajemy wiarę, to dogmat odnoszący się do rzeczywistości Kościoła jako świętej komunii (wspólnoty). Wskazuje na zjednoczenie Kościoła na ziemi, w czyśćcu i w niebie, czego wynikiem jest wzajemna miłość: żywych w stosunku do zmarłych przebywających w czyśćcu i niebie, oraz miłość zmarłych w stosunku do nas – wciąż pielgrzymujących po ziemi.

Tradycja Kościoła przypomina o potrzebie solidarności żyjących ze zmarłymi przebywającymi w czyśćcu. Stąd wypływa praktyka modlitwy za zmarłych, a szczególnie zadośćuczynienia za ich ziemskie winy, by jak najszybciej mogli zająć przygotowane im miejsce w Kościele niebiańskim, do którego należą wszyscy święci wraz z Matką Bożą i aniołami. Dusze czyśćcowe potrzebują wsparcia, ale jak tylko osiągną zbawienie, będą pomagać nam. Jak przypomina Sobór Watykański II, w społeczności świętych istnieje „braterska troska” o nas, wyrażająca się przez opiekę wszystkich zbawionych nad ich braćmi pielgrzymującymi do wieczności. Odpowiedzią na to jest kult świętych, potwierdzający aktywną więź nieba z ziemią.

Jeszcze sto lat temu nikt nie miał problemu ze zrozumieniem tego słowa, jakim jest – brzmiące obecnie dość dziwnie – „obcowanie”. Współcześnie kojarzy się ono jedynie z przestarzałym określeniem współżycia seksualnego, a przecież pierwotnie ten, kto mówił o obcowaniu, miał na myśli bycie w bliskiej, stałej, zażyłej relacji.

Ich święto

Recytując fragment Credo, mówimy: „Wierzę w świętych obcowanie”. To znaczy, że wyznajemy wiarę w to, że oni już są w chwale, zjednoczeni z Bogiem, ale jednocześnie są wśród nas, bardzo blisko. Przy czym przez świętych należy tu rozumieć nie tylko oficjalnie kanonizowanych. Świętych w niebie jest o wiele więcej niż imion wymienionych w „Martyrologium rzymskim”. Stąd zresztą uroczystość Wszystkich Świętych – żeby uczcić także tych znanych tylko Bogu.

Chcesz regularnie otrzymywać ciekawe artykuły na e-mail? Zapisz się do naszego e-biuletynu, a regularnie będziesz otrzymywał zajawki pojawiających się artykułów. Będziesz zawsze na bieżąco!