Jak zostać przyjacielem Jezusa? (J 15,12-17)

Jak zostać przyjacielem Jezusa? Przyjaciół podobno każdy wybiera sobie sam. W tym jednym, jedynym przypadku, zasada jest jednak inna. Podobnie, jak to było z uczniami.

W czasach Jezusa to uczniowie wybierali sobie nauczyciela i prosili go, aby mogli mu towarzyszyć. Tymczasem Jezus sam wybiera sobie uczniów, tych, których sam chce. Tak samo jest z przyjaciółmi. To On pragnie, abyś został Jego przyjacielem. Musisz jednak spełnić pewne warunki, by zostać Jego przyjacielem.

Abraham i Mojżesz

W Starym Testamencie są dwie takie przyjaźnie pomiędzy Bogiem a człowiekiem, które zasługują na szczególną uwagę. W Księdze Izajasza Abraham jest nazwany przyjacielem Boga (Iz 41,8). Przymierze, jakie Bóg zawarł z Abrahamem, było przypieczętowaniem przyjaźni, jaką Bóg zaoferował Abrahamowi, dając mu obietnicę. W tej przyjaźni inicjatywa należała do Boga. To On wybrał sobie Abrahama i obdarzył go błogosławieństwem. Także w Liście św. Jakuba natrafiamy na określenie Abrahama jako „przyjaciela Boga” (filos theou): Uwierzył przeto Abraham Bogu i zostało mu to policzone za sprawiedliwość i został nazwany przyjacielem Boga (Jk 2,23). Fundamentem tej relacji przyjaźni jest według Jakuba wiara Abrahama. A tym, który go „nazwał” przyjacielem, jest sam Bóg, co wynika z zastosowanej tu składni – tzw. passivum divinum. Także Mojżesz zasłużył na zaszczytne miano „przyjaciela Boga”. Autor biblijny napisał: A Pan rozmawiał z Mojżeszem twarzą w twarz, jak się rozmawia z przyjacielem (Wj 33,11). Także Mojżesza wybrał Bóg, aby powierzyć mu szczególne zadanie w swoim planie zbawienia.

W historii zbawienia

Jak widzimy, obaj wspomniani „przyjaciele Boga” odegrali wybitną rolę w dziejach zbawienia. Abraham, protoplasta narodu wybranego, nazwany „ojcem wiary”, był człowiekiem, w którym „otrzymały błogosławieństwo wszystkie narody ziemi” (por. Rdz 12,3), ponieważ uwierzył Bogu. Mojżesz na polecenie Boga wyprowadził Izraelitów z Egiptu i zaprowadził ich do Ziemi Obiecanej. Był człowiekiem, który zawsze słuchał głosu Boga i wypełniał Jego polecenia. Dlatego właśnie został nazwany „przyjacielem Boga”. Przyjaciele nie rozmawiają ze sobą o błahych sprawach, o pogodzie, o wynikach sportowych czy o wadach sąsiadów. Przyjaciele rozmawiają o rzeczach ważnych, istotnych i trudnych, dotyczących teraźniejszości i przyszłości. Przyjaciółmi Boga są ci, którzy aktywnie włączają się w realizację Jego planów, którzy podejmują wielkie ryzyko, ale ufają bezgranicznie Temu, który na nich postawił. Przyjaciele Boga to, ci, którym na sercu leży chwała Boga i Jego panowanie nad światem i historią. To są protagoniści dziejów zbawienia.

Przyjaciele i współpracownicy

Także Apostołowie, podobnie jak Abraham i Mojżesz, zostali wybrani przez Boga, a ściślej przez Jezusa, aby stać się Jego współpracownikami w historii zbawienia (por. J 15,16). Apostołowie są spadkobiercami dwunastu plemion Izraela, czyli zalążkiem nowego ludu Bożego, ludu Nowego Przymierza. Mają odegrać wybitną rolę na nowym etapie dziejów zbawienia, który rozpoczął się wraz z przyjściem Mesjasza. Aby swoje zadanie mogli wypełnić odpowiedzialnie, z całym poświęceniem i zaangażowaniem, ryzykując nawet śmiercią dla Chrystusa, muszą wejść w relację przyjaźni ze swoim Mistrzem. Tylko prawdziwa przyjaźń gwarantuje wykonanie tego zadania według myśli Zbawiciela. Wyraźnie potwierdza to sam Jezus, mówiąc: Wy jesteście przyjaciółmi moimi, jeżeli czynicie to, co wam przykazuję (w. 14). Przyjaźń z Chrystusem spowoduje, że uczniowie podejmą także Jego dzieło po Jego odejściu do Ojca.


Więcej w papierowym wydaniu Posłańca 4/2018.

.