Cynamonowiec cejloński

Na pewno każdy zna cynamon, który najczęściej jest kojarzony z przyprawą do szarlotki. Przyprawa ta jest pozyskiwana z kory drzewa cynamonowca cejlońskiego (Cinnamomum ceylanicum) i wykazuje właściwości lecznicze.

Cynamonowiec pochodzi z Indii, skąd rozprzestrzenił się w uprawach do Azji, Afryki, Ameryki Południowej. Jest drzewem dorastającym do 10 m wysokości, spokrewnionym z wawrzynem szlachetnym (liście laurowe). Korę pozyskuje się z cieńszych gałązek, poddaje fermentacji i oczyszcza z zewnętrznej warstwy. Uzyskane paski kory suszy się na słońcu, dzięki czemu uzyskują brązową barwę i zwijają się rurkowato. Cynamonowiec jest wspominany w Biblii (por. Ez 27,19; Ap 18,13), jako cenny towar wykorzystywany do wyrobu świętego oleju.

Surowcem leczniczym jest kora cała lub mielona, a także olejek cynamonowy pozyskiwany z kory, którego zawartość waha się od 0,5 do 2,5%. Olejek cynamonowy zawiera głównie aldehyd cynamonowy, aldehyd o-metoksycynamonowy, alkohol cynamonowy, ponadto eugenol, pinen, felandren, kariofilen, benzoesan benzylu, aldehyd benzoesowy, octan cinnamylu, cymen, kwas hydroksybenzoesowy i inne. Olejek pozyskuje się też z liści.

Olejek cynamonowy jest używany do poprawiania smaku i zapachu leków, ponadto jako lek pobudzający wydzielanie soków trawiennych, głównie kwasu solnego, soku jelitowego, w mniejszym stopniu soku trzustkowego i żółci. Cynamon pobudza też wydzielanie śliny, wzmaga trawienie i przyswajanie składników pokarmowych, zwiększa ukrwienie narządów jamy brzusznej i miednicy mniejszej.


Więcej w papierowym wydaniu Posłańca 6/2017

.