Archiwum kategori: Liturgia

Konkluzja „Sanctus”

Konkluzja „Sanctus” W poprzednich artykułach analizowaliśmy poszczególne części prefacji: dialog wprowadzający, formułę wstępną, tzw. embolizm i formułę końcową. Konkluzję zostawiłam na odrębny artykuł, ponieważ wymaga ona większego przybliżenia. Konkluzją jest aklamacja „Sanctus” – Święty, Święty, Święty Pan, Bóg zastępów. Pełne są niebiosa i ziemia chwały Twojej. Hosanna na wysokości. Błogosławiony, który idzie w imię Pańskie.…
więcej

Bł. Dorota z Mątów (Mątowów)

Bł. Dorota z Mątów (Mątowów) „Jeszcze jako dziecko wzgardziła pustotą, chętnie nawiedzała kościoły i obecna była z wielkim uczuciem pobożności na dziennych i nocnych nabożeństwach, które według stosowności i wymagania czasu w kościele były odprawiane” – pisał o bł. Dorocie, której wspomnienie Kościół obchodzi 25 czerwca, Jan z Kwidzyna. Dzieciństwo Urodziła się w roku 1347…
więcej

Prefacja

Prefacja Termin praefatio (prae - przed, wobec; for, fari - mówić) można rozumieć jako modlitwę, wypowiadaną PRZED rozpoczęciem kolejnej czynności liturgicznej, jak i jako mowę wypowiadaną WOBEC zgromadzonych. W prefacji wyróżnia się kilka części: dialog wprowadzający, formułę wstępną, tzw. embolizm, formułę końcową oraz konkluzję. Modlitwę eucharystyczną rozpoczyna dialog wprowadzający, różniący się od pozostałych wezwań. Chodzi…
więcej

Berard i Towarzysze – pierwsi męczennicy franciszkańscy

Berard i Towarzysze – pierwsi męczennicy franciszkańscy 16 stycznia we franciszkańskim kalendarzu liturgicznym przypada wspomnienie obowiązkowe św. Berarda i Towarzyszy, pierwszych męczenników franciszkańskich. Bracia ci podczas kapituły generalnej w 1219 r. zostali wysłani przez św. Franciszka w podróż misyjną do Afryki Północnej. Ich zadaniem było głoszenie Ewangelii na ziemiach islamu. Franciszek od samego początku ro-…
więcej