Rodzina w planach Bożych

Nie mamy żadnych prawd wiary dotyczących rodziny. Niemniej przewija się ona raz po raz w kontekście tego, jak rozumiemy naszą wiarę. Trudno wyobrazić sobie chociażby biblijną historię zbawienia bez rodziny. Historia początków dziejów zbawienia powiązana jest nierozdzielne z pragnieniem potomstwa i rodziny.

Adam i Ewa otrzymują od Boga nakaz bycia płodnymi. Osobista tragedia Abrahama związana z bezpłodnością jego małżonki staje się tłem Bożej obietnicy życia i potomstwa, której owocem jesteśmy poniekąd my wszyscy. Abraham w swojej wierze stał się bowiem ojcem wielu narodów, owego niezliczonego potomstwa zapowiedzianego mu przez Boga. Naród wybrany to wielka rodzina patriarchy Jakuba, wnuka Abrahama.

Od Betlejem do Nazaretu

Przykładów można by mnożyć długo. W ich świetle staje się widoczne, że Boże błogosławieństwo przychodzi w szczególny sposób przez rodzinę, że rodzina jest pierwotnym miejscem, w którym mieszka wielka obietnica Boga względem nas, ludzi. Bóg stał się człowiekiem właśnie w rodzinie. Oczywiście mógł wybrać inną drogę. Mógł zstąpić z nieba bezpośrednio lub pojawić się między nami w sposób nagły. Mógł przyjść od razu jako dorosły, dojrzały człowiek. On jednak wybrał zwyczajną drogę przyjścia do świata. Stał się człowiekiem w podobny sposób jak my. Mieszkał dziewięć miesięcy w łonie swojej matki. Kiedy przyszedł na świat był posłuszny Jej i swojemu przybranemu ojcu. Wzrastał w mądrości i łasce u Boga i ludzi. Ukryte lata życia Jezusa, które składają się na większą jego cześć, posiadają ogromne znaczenie dla zrozumienia całego dzieła zbawienia, jakiego On dokonał w swoich słowach i czynach. Okres życia rodzinnego to istotny etap Jego wędrówki życiowej, poprzez którą stał się naszym zbawicielem i nauczycielem. To wszystko oznacza, że rodzina wpisana jest w sposób nieodwołalny w tajemnicę wiary, którą jest wcielenie przedwiecznego Syna Bożego. O wadze rodzinnego domu dla życia Jezusa mówił w swojej homilii w Nazarecie papież Paweł VI: „[Nazaret to] lekcja życia rodzinnego. Niech Nazaret nauczy nas, czym jest rodzina, jej wspólnota miłości, jej surowe i proste piękno, jej święty i nierozerwalny charakter. Uczmy się od Nazaretu, że wychowanie rodzinne jest cenne i niezastąpione i że w sferze społecznej ma ono pierwszorzędne i niezrównane znaczenie”.

We wspólnocie z Bogiem

Wszystkie ważne etapy historii zbawienia przebiegają w połączeniu z rodziną. Jest tak dlatego, że ostatecznym celem Pan Boga w świecie jest stworzenie rodziny Bożej. Bóg chce wspólnoty z ludźmi, której miarą stają się relacje rodzinne. Człowiek zostaje przyjęty do tej wspólnoty jako syn i córka. Ta boska adopcja człowieka znajduje się u podstaw Kościoła, który również możemy nazwać rodziną Boga. Niesamowita to prawda, kiedy zdamy sobie sprawę z jej głębi: nasz Stwórca dał nam życie po to, aby zaprosić nas do swojego domu na prawach dziecka. To oznacza zaś wielką bliskość, intymność między człowiekiem a Bogiem.


Więcej w papierowym wydaniu Posłańca 6/2017

.