Płomień na dłoni

Św. Antoni z Padwy na niektórych obrazach przedstawiany jest z płomieniem na dłoni, a czasem – dość rzadko – z płomieniem na piersiach. Ten atrybut nawiązuje bezpośrednio do życia i działalności naszego Świętego. Płomień na piersiach wskazuje na jego bardzo żarliwe życie religijne, które go pobudzało do dzielenia się z innymi tym, czego sam doświadczał.
W kazaniach, jakie po sobie zostawił, mówił o znaczeniu „języków ognia”, które podczas Zesłania Ducha Świętego ukazały się i „spoczęły” nad każdym z uczniów Jezusa (por. Dz 2,3). Te języki, czyli płomyki ognia, oznaczają Ducha Świętego, który napełnił każdego z Apostołów. „Zwróć uwagę – pisze Święty – na cztery właściwości ognia, który spala, oczyszcza, rozgrzewa i oświetla. Tak samo Duch Święty spala grzechy, oczyszcza serca, usuwa odrętwienie pochodzące z oziębłości i oświetla, czyli rozjaśnia rzeczy nieznane. Ogień ze swej natury jest niecielesny i niewidzialny. Ale gdy ogarnia jakiś przedmiot, pochłania jego różnobarwność i ujednolica materiały, które spala. Tak też i Duch Święty może być dostrzegany jedynie poprzez stworzenia, w których działa” (Z pierwszego kazania na Zesłanie Ducha Świętego).


Całość artykułu w papierowym wydaniu Posłańca

.