Obrzęd pokoju

W czasie Mszy Świętej, po Modlitwie Pańskiej, następuje obrzęd pokoju. Składa się z modlitwy upraszającej pokój Jezusa i ze znaku, który wierni przekazują sobie wzajemnie. „Pokój” w rozumieniu biblijnym jest darem Boga. To szalom, obejmujący swoim znaczeniem również szczęśliwą wieczność. Ów pokój jest darem Zmartwychwstałego Pana, wyrastającym z Jego ofiary. Bo właśnie przez ofiarę swojego Syna Ojciec pojednał świat ze sobą.

W pierwszej części modlitwy o pokój wspominamy wielkie dzieła Boże, przez które świat otrzymał ów pokój. I tak: w okresie Bożego Narodzenia słyszymy aniołów zwiastujących nam nowinę: „Chwała na wysokości Bogu, a na ziemi pokój ludziom, w których Bóg ma upodobanie”; w okresie Wielkiego Postu, wysławiamy moc Krzyżowej Ofiary Jezusa: „Przez Twoją śmierć na krzyżu Bóg Ojciec wprowadził pokój między niebem i ziemią”. W okresie wielkanocnym wsłuchujemy się w sprawcze słowa Chrystusa wypowiedziane do Apostołów po Zmartwychwstaniu: „Pokój wam”. W uroczystość Zesłania Ducha Świętego wyznajemy wiarę w Jego moc, ponieważ Bóg nam Go zesłał, aby obdarzyć Kościół jednością i pokojem. I wreszcie w okresie zwykłym słyszymy ponadczasowe słowa Jezusa wypowiedziane podczas ostatniej wieczerzy: „Pokój wam zostawiam, mój pokój wam daję”.

W drugiej części tej modlitwy prosimy, by Chrystus nie zważał na nasze grzechy, lecz na wiarę swojego Kościoła, i obdarzał go jednością i pokojem. Z doświadczenia wiemy, że grzechy niszczą pokój między nami i Bogiem, nami i naszymi braćmi. Ale wiara i dojrzała miłość Kościoła, w którą jesteśmy włączeni, przywraca w świecie równowagę łaski.


Więcej w papierowym wydaniu Posłańca 2/2018

.